Asperger Sendromu

ASPERGER SENDROMU

Sosyal iletişim kuramayan oğlumu Animarapha’ya getirdiğimde depresyon geçirmekte idi. Günlük hali endişeli, kaygılı görünüm veren bir çocuktu.Hiç arkadaşım yok diye sızlanırdı ve kimse benimle oynamıyor anne derdi. Arkadaşları tarafından tercih edilmemek dışlanmak onu derinden yaralıyordu. 2 yıldır öfke krizine girdiği için risperdal kullanmakta idik. Çoğu olaylarda Risperdal öfkesini engellemeye yetmiyordu. Aşırı hassas ve alıngandı. Kuruyemişçiye giremiyordu. Koku ve dokunmaya karşı hassastı. Vücuduna küçük bir dokunuş onda vurma etkisine yol açıyordu, ona hafifçe şaka yollu dahi vurursam o bana şiddetli vurmaya kalkıyordu. Karşı niyetleri doğru anlayamıyordu. Yaşadığı olayları onu üzmeyecek forma dönüştürmek için çabaladığımı ve üzüntümü görmesine rağmen, onun için ne kadar fedakarlık yaptığımı anlayamadığı gibi beni suçlayabiliyordu. Sanırım insanlarla diyaloğunu engelleyende bu kısımdı. Algıları doğru çalışmıyordu.
Refleks Terapi tedavisine başlamamızdan iki hafta sonra ondaki değişiklikler ortaya çıkmaya başladı. Önceleri masajda kullanılan parmak hareketleri onu irrite ediyor gelmek istemiyordu.Masajdaki bazı hareketler onda vurma etkisi yaratıyordu.Bunun duyularındaki hassasiyetten olduğunu biliyordum. İlk 4 seans onu zorlayarak getirdim. Daha sonrada mucizelerimiz yavaş yavaş ortaya çıkmaya başladı. Öfkesi giderek azalıyordu. O herkeze ve sanki dünyaya kızgın doğmuş gibi davranış sergileyen çocuğum artık sinirlenmez olmaya başlamıştı. Bir gün sordum ona,” artık arkadaşlarına sinirlenmiyor musun?” diye aynen şu cevabı verdi “kimse sinirlenecek bir şey yapmıyor ki” demişti.
Beni çok mutlu eden olaysa klubündeki öğretmeninin söylediği sözcük olmuştu. Bir gün bana “ona ne oldu, çok değişti bizde şaşkınız demişti”. Sanıyorum öfke kontrolunu sağlaması çevreye davranışlarını da tamir etmeye başlamıştı. Zarar veren bir çocuk değildi, yalnızca agresif davranıyordu. Buda çocuklarla iletişimine sekte vuruyordu.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivitesi olduğu için organize olamıyordu. Üç ay sonra kendi başına ders çalışabilmeye başladı. Hatta her şeyini kendisi yapmaya istek duydu. Bu durumu okul başarısınıda etkiledi, zeka seviyesi yüksek olmasına rağmen performansını ortaya koyamamıştı bu yıla kadar. Bu sene ilk defa bunu aştı ve matematikte çoğu zaman birinci oldu. Önümüzdeki yıl okul birincisi olabilmeyi hedefliyor. Önceleri böyle bir hedef dahi belirleyemiyordu. 3-4 yaş birden olgunlaştığını görebiliyordum.
Gelelim en önemli sorunumuza: Arkadaşlık kuramama.
Okulun birinci döneminde sınıftaki tüm arkadaşlarıyla iyi bir iletişim kuramamışken ikinci dönemde hepsiyle ufak tefek paylaşımlar yaşamaya başladı. Bu giderek gelişti, sınıftaki zeka olarak biraz sorunu olan arkadaşına gerekli destek ve korumayı sağlamaya çalışarak adeta kendini aştı. Çünkü onu ve yaşadığı sorunları anlayabiliyordu. Arkadaşlıklarına verdiği önem nedeniyle matematik sınavında notunun düşmesi pahasına onlara yardım etmeyi tercih etti.
Artık apartmanımızın arka bahçesinde diğer çocuklarla su savaşları yapıyor uzun eşek oyunu oynuyor.
Üçüncü ayda risperdal içmeye gerek olmadığına kendisi karar verdi ve içmedi, halen ihtiyaç da duymadı. Parmak hareketleri onda ninni etkisi yaratmış olmalı ki artık masaj sırasında uyumaya başladı.
Şimdi o mutlu ve çok sevecen. Her gün beni sevdiğini söylüyor. Şakalar şaklabanlıklar yapıyor. Kendinden ve istediği kişilerle iletişim kurabileceğinden emin. Buda onu mutlu etmeye yetiyor.
Bu tedavide benim farkettiğim nokta şu oldu. Sanki bir duyu açıldı onda herşeyi doğru algılamasına ve yorumlamasına yetti.
Tanrıya şükürler olsun. Bu tedavi yöntemini uygulayarak iyileşmeye kanal olan Gamze Hanım’a ellerin dert görmesin diyorum.